«Φαντάζομαι την αντίδραση του Τίτι όταν δει τα καινούρια μου εμφυτεύματα!»
ενθουσιώδης ατάκα νεαρής λατίνας πρωταγωνίστριας σε τηλεοπτική σειρά, αναφερόμενη στο καινούριο της στήθος και την αναμενόμενη αντίδραση ενός εμπόρου ναρκωτικών (Τίτι) τον οποίον φιλοδοξεί να φιλοξενήσει ανάμεσα στα σκέλια της, ενώ θα σκέφτεται το αγόρι της, με το οποίο είναι τρελά ερωτευμένη
Όλη η Μπανανία βρίσκεται σε αναβρασμό. Ένα από τα δυο μεγάλα (προσ)κόμματα, το απαΠαΣΟΚ-και-Δέος, βρίσκεται σε κρίση. Δυο γίγαντες της πολιτικής συγκρούονται για την ηγεσία. Ο τρίτος υποψήφιος δεν έχει ουσιαστικές ελπίδες, αλλά σίγουρα θα παίξει καθοριστικό ρόλο.
Ο πρώτος, ήδη αρχηγός, είναι ο γνωστός Iorgos Πάουελνδρέου, γιος της μαμάς του, εγγονός του παππού του και γελωτοποιός της ΗΠΑτικής αυλής. Ξεχωρίζει για την ευχέρειά του στα greeklish, για τις πρωτότυπες φόρμες jogging που διαλέγει, για την άπταιστη προφορά του όταν αναφωνεί ‘yes, sir’ και για την ικανότητά του να τερματίζει πρώτος όταν τρέχει μόνος του. Επίσης έχει δουλέψει δυο μήνες σε βενζινάδικο, τρεις μέρες σε συνοικιακό παντοπωλείο και δυο εβδομάδες σε εταιρία τηλεγνωριμιών με το ψευδώνυμο ‘Ριρής ο ψηλοκάπουλος’. Τέλος, έχει σταθερές πολιτικές απόψεις που τις διαμορφώνει με βάση τα καθημερινά e-mails που λαμβάνει από τον αναπληρωματικό θυρωρό του υπουργείου από-το-εξωτερικόν της ΗΠΑτικής αυτοκρατορίας.
Ο δεύτερος ονομάζεται Ελ Βαζελίνος, είναι γνωστός (παρα)νομικός, τέως λούστρος του πατέρα του παραπάνω και γνήσιος εκφραστής όλων των απόψεων, όλων των τάσεων του όλου απαΠαΣΟΚ-και-Δέος. Διακρίνεται από αρκετά μακριά με γυμνό μάτι, μπορεί να μιλάει ακόμα και στον ύπνο του χωρίς διακοπή και είχε πάντα άριστους βαθμούς στην έκθεση, αφού οι διορθωτές όταν έφταναν στο τέλος είχαν ξεχάσει τι είχαν διαβάσει και απλά έμεναν με μια αόριστη ευχάριστη γεύση στο στόμα, σαν αυτή που αφήνει μια αγκινάρα μαγειρεμένη ‘αλά πολίτα’. Κατείχε θέση στο πανεπιστήμιο και εφάρμοζε μια πρωτοποριακή τακτική καλλιεργώντας στους φοιτητές του την προσωπική πρωτοβουλία, αφού σχεδόν ποτέ δεν πατούσε στο μάθημα, γιατί πάντα ‘κόλλαγε’ στο κυλικείο της σχολής. Οι (α)πολιτικές του απόψεις είναι στέρεες, στοιχειοθετημένες, προοδευτικά νεοφιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικά δεξιές και ριζοσπαστικά συντηρητικές. Σέβεται την ιδιωτική πρωτοβουλία στα πλαίσια της δημόσιας εκποίησης των δωρεάν αγαθών υπό πώληση, στηρίζει την ανταγωνιστική λειτουργία των ισχυρών κρατικών επιχειρήσεων που ανήκουν σε ιδιώτες, είναι υπέρ του πολέμου στο Ιράκ κάθε Δευτέρα Τετάρτη και Παρασκευή και κατά Κάθε Τρίτη Πέμπτη και Σάββατο (την Κυριακή ρεπό), ενώ στην ερώτηση ‘τι θα κάνετε με το άρθρο 16;’ απάντησε «Μα δεν ενθυμούμαι να υπάρχουν 16 άρθρα στην ελληνική γραμματική». Τέλος, είναι ενάντια στους πρίγκιπες, γιατί όταν ήταν μικρός ήθελε να γράψει τον ‘Μικρό πρίγκιπα’ και απογοητεύτηκε οικτρά όταν έμαθε ότι τον πρόλαβε κάποιος Αντουάν Εξιπερί.
Ο τρίτος υποψήφιος ονομάζεται Κωνσταντίνος Σκανδαλοθηρίδης ή Λαγός ή Υπόγειος ή Υπεύθυνος Καταστολής Απείθαρχων Πασπιτών. Έχει γράψει ποιητικές συλλογές με τίτλους όπως ‘Και αύριο μέρα είναι’, ‘Μπόρα είναι θα περάσει’, ‘Η ανασεισίφαλλος και ο Ανδρέας’, ‘Ο παλιός είναι αλλιώς’ και ‘Εγώ, ο γραμματέας’. Διαφοροποιείται σημαντικά από τους προαναφερθέντες γιατί βλέπει τα πράγματα σε βάθος, εκτιμά την πολιτική κατάσταση καθ’ ύψος και αγναντεύει το όλον μήκος της κεντροαριστερής, παλαιο – παπανδρεϊκά επαμφοτερίζουσας απαίτησης της λαϊκής βάσης των αστών του απαΠαΣΟΚ-και-Δέος για εκσυγχρονισμό. Τέλος, ακούει με ιδιαίτερη ευαισθησία τα (προ)τάγματα της νεολαίας, ειδικά όταν αυτά αποτελούνται από ξανθιές, δίμετρες, αρωματοφορούσες και ελαφρά ντυμένες υπάρξεις.
Η μάχη προβλέπεται σκληρή και ένα σωρό ειδικοί εμπειρογνώμονες (στυλίστες, παπάδες, καφετζούδες, περφόρμερς και καλλιτεχνικοί παραγωγοί) έχουν επιστρατευτεί για να συμβουλέψουν, να εκτιμήσουν, να (μας) λοιδορήσουν και να φροντίσουν η αντιπαράθεση να έχει αυστηρά πολιτικά κριτήρια. Σε αυτό βέβαια συμβάλλουν και οι αντίπαλοι. Ο Iorgos για παράδειγμα, τάραξε τα νερά με το στιβαρό πολιτικό επιχείρημα «Why τα συγκροτήματα of press που μέχρι πριν some time με παρουσίαζαν like το νέο μεσσία, now με κατακρίνουν;». Ο Ελ Βαζελίνος από την άλλη, αντέταξε το «Τάσσομαι κατά των αρχηγικών κομμάτων, όπως αυτό που με ανέδειξε» και «Κάποιος ηγέτης κόμματος, με πατέρα και παππού που ήταν και αυτοί ηγέτες κόμματος –ονόματα δε λέμε- τρέχει στη μαμά του όταν τα βρει σκούρα. Τέτοιον θέλετε για αρχηγό;». Ο τρίτος της παρέας, προτίμησε να μη μιλήσει, αλλά να απομονωθεί στο σαλέ του στα Καμένα Βούρλα και να συγγράψει ένα σονέτο – λίβελο με τίτλο ‘Δυο γάιδαροι μαλώνανε και ‘ψάχναν για σαμάρι’.
Επιπλέον, όλα τα κανάλια της TV, οι σταθμοί ραδιοφώνου και οι εφημερίδες που σέβονται τον εαυτό τους, ασχολούνται νυχθημερόν με το θέμα και τις προεκτάσεις του, όπως ‘Τι βρισιά χρησιμοποίησε ο τάδε Παουελνδρεϊκός για το δείνα Βαζελινικό’. Έγκριτοι δημ(αγω)οσιογράφοι (π.χ. Γιάννης Πασοκοντέρης, Νίκος Τατιανάτος, George –macho- Λασποράγκας κ.α.) στριμώχνουν συνεχώς τους αντιπάλους θέτοντας ουσιαστικά ερωτήματα, όπως ‘Πόσο μπροστά θέλετε να πάτε τη χώρα και πόσο πίσω πιστεύετε ότι θα την πάνε οι άλλοι;’ ή ‘Γιατί είστε πιο όμορφος από τους άλλους δυο;’ ή ‘Έχει καπότ’ αμάξι σας;’. Προφανώς, κανείς δεν πέφτει στην παγίδα να ασχοληθεί με δευτερεύοντα, ήσσονος σημασίας ζητήματα όπως ο προϋπολογισμός, το ασφαλιστικό, η φορολογική πολιτική, η παιδεία και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες, τη στιγμή μάλιστα που θα χει δε θα χει κάτι μήνες που βγήκε στο (μουσικό) κλαρί η κόρη της λαϊκής αοιδού Αγγελικής Αγραμματίου και όλος ο κόσμος αναρωτιέται πως τα πηγαίνει. Εξάλλου, τα θέματα της επικαιρότητας είναι γνωστό ότι διαμορφώνονται με βάση του ‘τι θέλει ο απλός κόσμος’ (για τον σύνθετο δείχνει να μη νοιάζεται κανείς), ο οποίος «αφού είναι απλός τι να ξέρει κι αυτός, οπότε ας του δείξουμε εμείς που ξέρουμε..», όπως φέρεται να δήλωσε γνωστός διευθυντής προγράμματος, γνωστού καναλιού σε γνωστό δημοσιογράφο, γνωστής εφημερίδας.
Δεν θα μπορούσε να λείψει από το χορό των δηλώσεων ο γνωστός επίτιμος (τεμπελχανο)Πρόεδρος της Νέας Δεινοκρατίας, κος Μητσο(αποστατα)κάκης, ο οποίος παρεχώρησε συνέντευξη μέσω δορυφόρου από τον πύργο του στην Τρανσυλβανία στο γνωστό δημ(αγω)οσιογράφο, Γιώργο Σκαφτιά. Τα κυριότερα σημεία της είναι:
<!–[if !supportLists]–>· <!–[endif]–>«Το ’65 δεν έγινε αποστασία. Τώρα που έχουν πεθάνει όλοι όσοι ζούσαν τότε, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει, χαρ, χαρ, χαρ…»
<!–[if !supportLists]–>· <!–[endif]–>«Ο μόνος άξιος για πρόεδρος του απαΠαΣΟΚ-και-Δέος είναι η κορούλα μου (σήκωμα δεξιού ώμου)…»
<!–[if !supportLists]–>· <!–[endif]–>«Αν δεν γίνεται να είναι η κορούλα μου, προτιμώ τον Iorgos, γιατί είναι ο μόνος από την οικογένειά του που έχει καταφέρει να χάσει τόσες φορές από τη δεξιά, ενώ ταυτόχρονα είναι σκυλάκι των ΗΠΑτικών…»
<!–[if !supportLists]–>· <!–[endif]–>«There can be only one, μουχα, χα, χα (σήκωμα δεξιού ώμου), χα, χα, χα (σήκωμα αριστερού ώμου), χα, χα…»
Κλείνοντας το ρεπορτάζ, πρέπει να αναφέρουμε ότι η χώρα έπεσε σε πένθος και η χτεσινή ημέρα κηρύχτηκε Ημέρα Εθνικής Τραγωδίας μετά την ανακοίνωση του ιστορικού στελέχους του απαΠαΣΟΚ-και-Δέος, κας Άννας Σεγκολενοπούλου ότι δεν θα κατέβει για υποψήφια πρόεδρος, γιατί ο Ερμής είναι ανάδρομος. Συντετριμμένος από την ανακοίνωση αυτή, ο γνωστός ποιητής – συγγραφέας – ηθοποιός – περφόρμερ – πολεμικός ανταποκριτής Πέρης Απαλεψιάν συνέγραψε τους ακόλουθους στίχους:
Σκυλιά δεν αλυχτούνε πια τα βράδια
Σώπασαν και τα γέλια των παιδιών
Σκοτάδι σκέπασε τα πράσινα λιβάδια
Φάλτσα η φωνή των ωδικών πτηνών
‘Τι φτώχυνε το κίνημα μας Άννα
Που δεν θα είσαι συ για αρχηγός
Ξέραμε, είσαι παλιά π..άνα
Έκρινες πως δεν ήρθ’ ακόμα ο καιρός
(για το ρεπορτάζ)
Πάνος Ρόμπολος
Εμπνευσμένο!
Ά και να ρωτήσω κάτι:
Το ανασεισίφαλλος είναι βρισιά;
Comment από Kάλος Ολόγιομος — Οκτωβρίου 22, 2007 @ 9:24 μμ
Ανασεισίφαλλος είναι η γυναίκα που κουνάει πέρα δώθε τον φαλλό. (ανασείω + φαλλός)
Comment από 3dio — Οκτωβρίου 23, 2007 @ 11:03 πμ